Fragmenty z książki
W sierpniu 1884 roku odnajdujemy księcia i księżnę (Wilhelma i Augustę Wiktorię - przyp. tłumacza) zgromadzonych wraz z ich najbliższymi krewnymi w Przemkowie, aby uczestniczyć w ogłoszeniu pełnoletności księcia Ernsta Günthera. Przybyli tam: książę i księżna Christian ze Szlezwika-Holsztynu z synami, książętami Wiktorem i Albertem; księżna Adelajda z córkami, księżniczkami Karoliną, Matyldą, Ludwiką, Zofią i Teodorą; ciotki księcia, księżniczka Amalia i Henryka, ta ostatnia z synem z małżeństwa z tajnym radcą medycznym, profesorem dr. Esmarchem.
Miasto Przemków zostało założone między 1280 a 1290 rokiem przez śląskiego księcia Przemka I (Primislaus I). Tenże, zwany skróconym przydomkiem „Primko”, był wnukiem księcia Henryka II Pobożnego, owego bohaterskiego władcy, który w straszliwej walce przeciwko azjatyckim barbarzyńcom, Mongołom, 9 kwietnia 1241 roku oddał swoje życie. Książę Przemko, założyciel Przemkowa, dokąd sprowadził niemieckich osadników z Turyngii, panował w latach 1273–1289; poległ w bitwie pod Siewierzem w lutym 1289 roku.
Od tego czasu państwo przemkowskie często zmieniało właścicieli. We wrześniu 1853 roku książę Christian August ze Szlezwika-Holsztynu nabył te dobra drogą kupna i stopniowo powiększył je do obszaru 54 500 mórg. Po śmierci księcia w 1869 roku spadek objął jego syn, książę Fryderyk, który w przekonaniu, że właściwe wykorzystanie tak wielkiej posiadłości ziemskiej, jak dobra przemkowskie, można osiągnąć jedynie w połączeniu z przemysłem, wybudował nową krochmalnię na Młynowie i powiększył Hutę Henryki. Od śmierci księcia Fryderyka, 14 stycznia 1880 roku, księżna Adelajda i książę Christian sprawowali opiekę nad księciem Ernstem Güntherem, który teraz, w sierpniu 1884 roku, stał się pełnoletni.