Fragmenty książki "Am Hofe des Kaisers"

Inne wywłaszczenie z 1866 roku znalazło swój akt końcowy, którego nie można sobie wyobrazić w sposób bardziej pojednawczy, a mianowicie w związku serc, który zawarł ówczesny dziedzic tronu Prus i spadkobierca niemieckiej korony cesarskiej, książę Wilhelm, z księżniczką z domu Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga.

W roku 1880 zmarł książę Fryderyk VIII. Odkąd w 1866 roku pogodził się z nieuniknionym, żył jako osoba prywatna w Gocie oraz (po sprzedaży Dłużka) na zamku w Przemkowie na Dolnych Łużycach. Brał udział w wojnie francusko-pruskiej w sztabie następcy tronu Prus. Od tego czasu mało było o nim słychać. Książę Fryderyk pozostawił wdowę, księżną Adelajdę (ur. 20 lipca 1835, poślubiona 11 września 1856), córkę zmarłego księcia Ernesta von Hohenlohe-Langenburg, oraz z małżeństwa z nią pięcioro dzieci: księżniczki Augustę Wiktorię, Karolinę Matyldę, następcę tronu, obecnego księcia Ernesta Günthera (ur. 11 sierpnia 1863), oraz księżniczki Luizę Zofię i Teodorę.

Małżeństwa w domu pruskim z księżniczkami z domu holsztyńskiego różnych linii są mniej liczne niż te z innymi północnymi rodami książęcymi. Dzięki zaręczynom księcia Wilhelma z księżniczką Augustą Wiktorią na drzewie genealogicznym domu brandenbursko-pruskiego pojawiła się nowa tarcza herbowa. 1 czerwca 1880 roku księżniczka przybyła z wizytą do Nowego Pałacu wraz z matką, księżną Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga Adelajdą, siostrą Karoliną Matyldą, bratem, księciem Güntherem, oraz stryjem, księciem Krystianem. Na uroczystości zaręczynowej następnego dnia dziadek, ojciec i syn wystąpili w mundurach Pierwszego Pułku Gwardii Pieszej. Następca tronu miał przypięte pruskie odznaczenia orderowe, tak jak ma to w zwyczaju czynić podczas uroczystości rodzinnych, oraz nałożoną błękitną wstęgę Orderu Podwiązki. Książę Krystian nosił mundur angielskiego generała. Książę Günther wystąpił w mundurze swojego nowego stopnia à la suite 2. Śląskiego Pułku Dragonów nr 8.

Wraz z księżną Wilhelmową [żoną Wilhelma] berlińskiemu towarzystwu przedstawiono jednocześnie jej krewnych, którzy zajmują w nim wybitną pozycję. Widziano ich zgromadzonych wraz z księciem pruskim w Przemkowie, gdy w sierpniu 1884 roku książę Ernest Günther został uznany za pełnoletniego. Przybyli tam: książę i księżna Krystian ze Szlezwika-Holsztynu z synami, książętami Wiktorem i Albertem; księżna wdowa Adelajda ze swymi córkami-księżniczkami Karoliną Matyldą, Luizą Zofią i Teodorą; ciotki księcia, księżniczka Amalia i Henryka, ta ostatnia z synem z małżeństwa z tajnym radcą medycznym, profesorem dr. Esmarchem. Oprócz linii augustenburskiej na dworze pojawia się także linia Glücksburg; przynajmniej podczas ostatnich urodzin cesarza zauważyliśmy księcia Fryderyka Ferdynanda i księcia Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Glücksburga Albrechta.

Interesujące będzie zamieszczenie tutaj kilku notatek o majątku ziemskim Przemkowa, posiadłości domu holsztyńskiego. Miasto Przemków zostało założone między 1280 a 1290 rokiem przez śląskiego księcia Przemka I. Tenże, nazywany zdrobniale „Primko”, jest wnukiem księcia Henryka II Pobożnego, owego bohaterskiego władcy, który w straszliwej walce z azjatyckimi barbarzyńcami, Mongołami, 9 kwietnia 1241 roku oddał życie.

Książę Przemko (Primislaus), założyciel Przemkowa, dokąd sprowadził niemieckich osadników z Turyngii, panował w latach 1273–1289; poległ w bitwie pod Siewierzem w lutym 1289 roku. Od tego czasu majątek ziemski Przemkowa często zmieniał właściciela. We wrześniu 1853 roku książę Szlezwika-Holsztynu Krystian August nabył te dobra i sukcesywnie je powiększał, aż osiągnęły obszar 54 500 mórg. Po zgonie księcia w 1869 roku spadek objął jego syn, książę Fryderyk, który w przekonaniu, że właściwe wykorzystanie tak wielkiej posiadłości ziemskiej możliwe jest tylko w połączeniu z przemysłem, wybudował nową krochmalnię na Młynowie i powiększył hutę „Henriettenhütte”. Po śmierci księcia Fryderyka 14 stycznia 1880 roku opiekę nad majątkiem przejęli księżna Adelajda i książę Krystian.