Wiadomość z dnia 16.08.1905 | Sekrety Przemkowa

Przemków, 14 sierpnia. (Z lasów przemkowskich.) 15 sierpnia mija rocznica straszliwej katastrofy pożarowej, której ofiarą padło ponad 20 000 hektarów lasów majątku ziemskiego Przemkowa i należącej do niego małej, wrzosowej wioseczki Pogorzele. Teraz od roku las jest już tam martwy. Jak okiem sięgnąć, przez potężny las ciągnie się szeroki czarny pas. Obszar wypalenia ma 14 kilometrów długości i 5 kilometrów szerokości. Chociaż trawy i ziela już wszędzie wyrastają ze spalonego poszycia lasu, nie ma brzęczenia chrząszczy ani śpiewu ptaków. Tylko tu i ówdzie widać ślady zwierząt kopytnych, czasami ukazujących się w rewirze . Poczucie osamotnienia w lesie przerywają jedynie głośne uderzenia toporem. Robotnicy z różnych narodów, Rosjanie, Austriacy, Włosi i Niemcy pracują nad powaleniem lasu. Większość starszych drzewostanów już zniknęła z powierzchni ziemi. Drewno jest przetwarzane na miejscu w celu wykonania stempli kopalnianych, drewna użytkowego, podkładów kolejowych, słupów telegraficznych lub telefonicznych. Z drugiej strony młodsze drzewostany są w większości spalane na węgiel drzewny lub używane jako tyczki chmielowe. Robotnicy mieszkają w ustawionych w kolumnach prostych drewnianych chatach, które z daleka przypominają duże piaszczyste kopce. Szczególnie ożywiona działalność panuje w pięciu miejscach przeładunkowych kolejki leśnej, która przecina cały obszar pożaru od Biernatowa do Wilkocina, gdzie ścięte i przetworzone drewno jest ładowane do wagonów, które są przewożone pociągiem na stację Leszno Górne. Wywózka musi się zakończyć do jesieni 1906 roku. Podczas gdy setki rąk są zajęte powalaniem lasu w poszczególnych okręgach pożaru, po drugiej stronie na dużych wyciętych obszarach można zobaczyć, jak las odradza się ponownie.

📜

Źródło historyczne

Gazeta „Der oberschlesische Wanderer”, Nr 186, rocznik 78, z dnia 16 sierpnia 1905 roku.