Wiadomość z dnia 06.07.1875 | Sekrety Przemkowa

Głogów, 4 lipca. [Uroczystości.] Wczoraj w Przemkowie obchodzono 25-lecie jubileuszu pana radcy sądowego Quala ze Szprotawy jako komisarza sądowego w Przemkowie oraz pana aktuarza Glomba ze Szprotawy jako protokolanta komisji sesji sądowych. Gdy w piątek komisja wraz ze swoim woźnicą Retschem, który przez minione 25 lat woził panów na sesje sądowe, przybyła do Przemkowa, by przeprowadzić sesję sądową, została uroczyście powitana w świątecznie przystrojonej sali sądowej przez przedstawicieli dworu i miasta Przemków oraz wszystkich sądów miejscowych należących do okręgu sesji sądowych. Jubilaci zostali serdecznie powitani i obdarowani prezentami, które zostały umieszczone w sali sądowej. Prezenty, na które złożyli się pan książę, miasto Przemków i wszystkie gminy wiejskie, składały się ze srebrnej ozdoby stołowej wykonanej przez pana jubilera Baumerta z Głogowa, dwóch wazonów porcelanowych, na których umieszczono kolorowe malowidła z widokami zamku książęcego i miasta Przemków, oraz wyściełanego fotela. Ozdobę stołową i wazony ofiarowano panu radcy sądowemu Qualowi, a fotel panu aktuariuszowi Glombowi. Ponadto Przemków nadał panu radcy sądowemu Qualowi honorowe obywatelstwo, a odpowiedni dyplom, który został kaligraficznie wykonany przez pana Mendischa ze Szprotawy, został wręczony przez pana burmistrza Wackwitza. Woźnicy Retschowi komitet uroczystości przyznał honorowy bat ze srebrną oprawą za to, że przez 25 lat woził komisję sesji sądowych ze Szprotawy do Przemkowa. Wczoraj po południu, po zakończeniu sesji sądowej, odbył się uroczysty obiad na 50 nakryć na cześć jubilatów w sali gospody „zu den drei Kronen“ (gospoda „zu den drei Kronen“ („Pod trzema koronami“), spłonęła w 1804 roku razem z miastem, ale znów została później odbudowana – przyp. tłumacza), w którym uczestniczyli pan dyrektor sądu okręgowego Pazschke z kilkoma członkami sądu okręgowego oraz panowie adwokaci ze Szprotawy, jak również kilku przyjaciół pana jubilata Quala. Uroczysty obiad, podczas którego przeplatały się poważne i żartobliwe toasty, przebiegł w wesołej atmosferze. Zaśpiewano dwie pieśni ułożone przez uczestników uroczystości, a jeden z gości przedstawił historię życia pana jubilata Quala w formie żartobliwej pieśni katarynkowej. Uczestnicy uroczystości rozstali się dopiero w późnych godzinach wieczornych.

📜

Źródło historyczne

gazeta „Breslauer Zeitung“, rocznik 56, nr 308, z dnia 6 lipca 1875 roku.