Dla upamiętnienia księcia Fryderyka ze Szlezwika-Holsztynu.
W obecności księcia i księżnej Wilhelmów [późniejszego cesarza Wilhelma II i Augusty Wiktorii] odbyła się w piątek w południe o godzinie 11.15 kościelna uroczystość poświęcenia tablicy pamiątkowej księcia Szlezwika-Holsztynu Fryderyka. Wszystkie szkoły oraz załoga huty utworzyły szpaler przed domem Bożym.
Dla upamiętnienia księcia Szlezwika-Holsztynu Fryderyka
Przemków, 24 września.
W obecności księcia i księżnej Wilhelmów [późniejszego cesarza Wilhelma II i Augusty Wiktorii] odbyła się w piątek w południe o godzinie 11.15 kościelna uroczystość poświęcenia tablicy pamiątkowej księcia Szlezwika-Holsztynu Fryderyka. Wszystkie szkoły oraz załoga huty utworzyły szpaler przed domem Bożym.
Bicie dzwonów obwieściło przybycie dostojnych gości, którzy poprzedzani przez książęcego marszałka dworu, majora w stanie spoczynku von Krachta, udali się do gustownie udekorowanej przestrzeni przed ołtarzem. Książę Wilhelm prowadził księżnę panią Adelajdę [wdowę po Fryderyku]; za nimi podążali książę Krystian i księżna Helena ze Szlezwika-Holsztynu, następnie księżniczki Amalia i Henryka jako siostry księcia Fryderyka, a także jego dzieci: księżna Wilhelmowa, książę Ernest Günther, księżniczki Karolina Matylda i Luiza oraz młoda księżniczka Teodora; dalej małżonek księżniczki Henryki – tajny radca medyczny profesor dr Esmarch z Kilonii wraz z synem.
Do orszaku dołączyli: osobisty adiutant księcia Wilhelma kapitan von der Lancken, dama dworu księżnej Wilhelmowej hrabina Keller, dama dworu pani księżnej panna von Krogh, małżonka marszałka dworu pani von Kracht oraz były książęcy marszałek dworu pan von Issendorf. Powiat szprotawski reprezentowali: landrat [starosta] von Dallwitz, radca sądu rejonowego Qual oraz lekarz powiatowy [Kreisphysikus], radca sanitarny dr Wolf.
Niezwykle licznie zgromadzone audytorium [gmina parafialna] zaintonowało pieśń kościelną „Zmartwychwstaniesz, tak, zmartwychwstaniesz!” [Aufersteh'n, ja aufersteh'n], po czym okolicznościowe kazanie wygłosił pastor dr Müller. W czasie gdy rozbrzmiewał śpiew chóru kościelnego, książę Ernest Günther odsłonił w loży książęcej płaskorzeźbę swego ojca. Modlitwa, błogosławieństwo i pieśń końcowa zakończyły uroczystość.
Źródło historyczne
Gazeta „Bergedorfer Zeitung und Anzeiger” Rocznik 15, Nr 227 z dnia 29.09.1882 roku