Poświęcenie Kościoła Pamięci Cesarza Fryderyka w Legnicy

Poświęcenie Kościoła Pamięci Cesarza Fryderyka.

Legnica, 9 czerwca [1908 r.].

Przy biciu dzwonów cesarz [Wilhelm II] przybył tutaj pociągiem specjalnym o godzinie 9:50. Wraz z nim przyjechał książę Oskar. Cesarz i książę udali się samochodami wśród owacyjnych okrzyków zgromadzonej publiczności pod kościół, gdzie szpaler zamykała grupa uczennic. Przed kościołem zgromadzili się: książę Szlezwika-Holsztynu Ernest Günther (jego małżonka weszła już wcześniej do wnętrza świątyni), minister wyznań dr Holle oraz liczne wysokie osobistości wojskowe i cywilne. Tajny radca dr von Heyer wręczył medal pamiątkowy wybity z okazji dzisiejszego dnia.

Po ceremonii przekazania kluczy cesarz wszedł do świątyni, obejrzał ufundowane przez siebie epitafium ku czci cesarza Fryderyka [swego ojca] i zajął miejsce po lewej stronie ołtarza. Uroczystość rozpoczęło odśpiewanie niderlandzkiej pieśni dziękczynnej. Mowę konsekracyjną wygłosił i samego aktu poświęcenia dokonał generalny superintendent Haupt. Po liturgii wierni odśpiewali pieśń: „Warownym grodem jest nasz Bóg”. Wnętrze kościoła wyróżnia się piękną snycerką i witrażami. Cesarz nadał szereg odznaczeń. Po uroczystości kościelnej cesarz wraz z księciem Oskarem i księciem Ernestem Güntherem udał się na śniadanie do kasyna oficerskiego Królewskiego Pułku Grenadierów.