Posiadłości Ernesta Günthera
Jak zapewne pamiętamy, rząd duński stał dotychczas na stanowisku, że dobra augustenburskie – majątki ziemskie Graasten i Fiskbæk oraz zamki Augustenborg i Sønderborg ...
Posiadłości Ernesta Günthera
Jak zapewne pamiętamy, rząd duński stał dotychczas na stanowisku, że dobra augustenburskie – majątki ziemskie Graasten i Fiskbæk oraz zamki Augustenborg i Sønderborg – należy uznać za przynależne do tych, które na mocy traktatu wersalskiego z 28 czerwca 1919 roku (art. 256) przeszły na własność państwa duńskiego wraz ze zjednoczeniem z ziemiami Południowej Jutlandii. W ostatnim czasie w prasie niemieckiej pojawiły się jednak doniesienia, jakoby Konferencja Ambasadorów nie chciała uznać, że wymienione dobra podlegają jurysdykcji Komisji Odszkodowań (Commission des Réparations), przez co majątki te nie byłyby objęte kwotą rozliczeniową (odszkodowawczą), jaką Dania ma uiścić za przejęcie niemieckich domen i obiektów państwowych w Szlezwiku Północnym. Wiadomość ta pojawiła się w dość kategorycznym tonie także w prasie duńskiej, w związku z czym dziennik „B.T.” zwrócił się do premiera Neergaarda z zapytaniem, jak rzeczywiście przedstawia się ta sprawa.
Premier mógł jednak jedynie odesłać do informacji opublikowanych w prasie niemieckiej i nie chciał wypowiadać się bliżej na ten temat, oświadczył jednak, że ostateczna decyzja Komisji Odszkodowań w tej kwestii jeszcze nie zapadła.
Źródło historyczne
Gazeta „Decorah-posten og ved arnen“ (Decorah, Iowa) Rocznik 47, Nr 55 z dnia 8 lutego 1921 roku