ROMANS CESARZA

ROMANS CESARZA

„Gdy zeszłego lata przebywałem w Danii” – relacjonuje paryski korespondent pisma Truth – „udałem się do Przemkowa, gdzie znajdowała się rezydencja książąt Augustenburga. Tam urodziła się i wychowała cesarzowa Augusta Wiktoria. Jak dowiedziałem się od jednego z członków małego dworu książęcego, cesarzowa znała cesarza jeszcze w dzieciństwie. Jednak gdy ten wyjechał do Kassel, a następnie na studia do Bonn, stracił ją z oczu. Znajomość odnowiła się w romantycznych okolicznościach. Kiedy książę miał około dwudziestu lat, wczesnym latem został wysłany w podróż po Holsztynie, którą przedłużył aż do Przemkowa. Młoda księżniczka wyrosła na piękną pannę, kwitnącą niczym róża. Dowiedziała się w jakiś sposób, kto ma przybyć, i ubrała się w swoje najlepsze szaty, by go przyjąć. Zmęczona czekaniem, położyła się w hamaku kołyszącym się w altanie, która pachniała świeżo rozkwitłym bzem. Tam też zasnęła. Przechadzający się książę nadszedł w pobliże altany, ujrzał śpiącą piękność i z miejsca uległ jej urokowi. Mówi się, że gdy wpatrywał się w nią w zachwycie, ona śniła, iż – znacznie szczęśliwsza od swej matki – wstępuje na wspaniały tron, a na jej głowę spływa cesarska korona. Wilhelm nie zamierzał budzić śpiącej piękności, lecz jak zwykle miał na sobie mundur: szuranie szablą po posadzce pawilonu oraz brzęk ostróg zdradziły jego obecność. Obudziła się, ujrzała oczy wpatrzone w nią z miłością, po czym spłoszona uciekła w stronę rezydencji. Wkrótce zjawiła się guwernantka, by oznajmić jej, że przybył pruski książę. Ponieważ jej matka, księżna wdowa, chorowała, obowiązek przyjęcia gościa spadł na Augustę Wiktorię. Pospieszyła więc powitać dostojnego przybysza. On zaś nie zwlekał z wyznaniem miłości i zanim jeszcze opuścił dom, byli już zaręczeni”.