Archiwum Prasowe4 listopada 1905
Wiadomość z dnia 04.11.1905
Nowa skarga o zniesławienie została wniesiona przeciwko ciotce cesarzowej, pani Geheimrat von Esmarch, z domu księżnej Szlezwika-Holsztynu, przez byłą damę dwor...
Nowa skarga o zniesławienie została wniesiona przeciwko ciotce cesarzowej, pani Geheimrat von Esmarch, z domu księżnej Szlezwika-Holsztynu, przez byłą damę dworu księżnej Szlezwika-Holsztynu Amelii, pannę Milewski. Pomiędzy Milewski a panią von Esmarch już trwa skarga o zniesławienie, która miała być rozpatrywana przed Sądem Przysięgłych w Kilonii 28 września tego roku. Panna Milewski poczuła się znieważona listem, który pani von Esmarch napisała do swojego siostrzeńca, księcia Szlezwika-Holsztynu Ernesta Günthera, w którym powołuje się na poważne zarzuty wobec powódki jako niebezpiecznej, przebiegłej oszustki i oskarża ją o niemoralny tryb życia. W odpowiedzi na to sąd postanowił wezwać porucznika Eichhorna, od którego pani von Esmarch miała poznać zawarte w liście stwierdzenia dotyczące panny Milewski. Ze względu na to, że świadek ten przebywa obecnie w odległej części świata, upłynie jeszcze sporo czasu do jego przesłuchana. Druga skarga, która wkrótce będzie rozpatrywana przed miejscowym Sądem Przysięgłych, opiera się na następujących faktach: Panna Milewski twierdzi, że z absolutnie wiarygodnego źródła, będącego w najściślejszym kontakcie z dworem, dowiedziała się, iż pani von Esmarch w latach 1903/05 w Berlinie i Przemkowie wysuwała zniesławiające twierdzenia dotyczące powódki wobec niemieckiej cesarzowej, księżnej Fryderyka Leopolda, księżnej Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga Adelajdy i księżnej Teodory. Pani von Esmarch miała rzekomo powiedzieć, że panna Milewski to zupełnie zdeprawowana osoba, prowadząca niemoralne życie w Berlinie i utrzymująca się ze swoich kochanków, którzy również jej finansują procesy sądowe. Pani von Esmarch zaprzeczyła temu stwierdzeniu w obszernym dokumencie, który już dotarł do sądu w Kilonii. Natomiast panna Milewski złożyła wniosek o przesłuchanie szeregu osobistości. Jako pierwszego świadka podano niemiecką cesarzową. Ponadto jako świadkowie zostali wymienieni najmłodsza siostra cesarzowej, księżna Teodora, książę Szlezwika-Holsztynu Ernest Günthere, księżna Fryderyka Leopolda i księżna Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga Adelajda.
📜
Źródło historyczne
Gazeta „Echo der Gegenwart“, nr 255, rocznik 57 z dnia 4 listopada 1905 roku