Zawarcie małżeństwa księcia Ernesta Günthera i księżnej Dory

Koburg, 1 sierpnia.

Kraj i miasto Coburg stale przyjmują najgorętszy udział w wydarzeniach domu książęcego. Także przy okazji zawarcia małżeństwa księcia Ernsta Günthera ze Szlezwiku-Holsztynu z księżniczką Dorą, córką księcia Filipa z Saksonii-Coburga, ludność księstwa Coburg darzy przebywających w naszym mieście książęcych gości najcieplejszymi sympatiami. Miasto przystrojone jest w świąteczne dekoracje i tak często, jak dostojni goście weselni przybywają do książęcego miasta rezydencjonalnego, przejeżdżając przez ulicę dworcową zmienioną w via triumphalis, licznie zgromadzona publiczność wita ich serdecznym oddaniem. Tak było zarówno wczoraj w południe, kiedy książęca para młoda w towarzystwie książąt Filipa i Augusta przybyła tutaj z Wiednia, po tym jak dzień wcześniej w Palais Coburg, przy Seilerstätte, w najściślejszym kręgu rodzinnym odbył się ślub katolicki, jak i dzisiaj, gdy książę i księżna Ferdynandowie z Bułgarii oraz inne osobistości książęce przybyli do Coburga. O złożeniu przysięgi przez parę młodą przed proboszczem kościoła św. Szczepana w Wiedniu donosi wiedeńskim gazetom sekretariat księcia Filipa:

„Dzisiaj o godzinie 11 przed południem w Palais Coburg w najściślejszym kręgu rodzinnym – po tym jak zarówno ze strony ordynariatu arcybiskupiego, jak i ze strony urzędu politycznego udzielona została dyspensa od zapowiedzi – odbył się katolicki ślub księżniczki Doroty z Saksonii-Coburga i Gothy z księciem Ernstem Güntherem ze Szlezwiku-Holsztynu, udzielony przez najczcigodniejszego pana proboszcza kościoła św. Szczepana. Jako świadkowie wystąpili: książę August z Saksonii-Coburga-Gothy, wuj panny młodej, oraz c. i k. (cesarski i królewski) generał major hrabia Hugo Wurmbrand. Obecni byli jeszcze: księżniczka Klementyna, babka, książę Filip, ojciec, i książę Leopold, brat panny młodej, następnie księżniczka Amalia ze Szlezwiku-Holsztynu, ciotka pana młodego, wreszcie świty najdostojniejszych osób. Te ostatnie, z wyjątkiem księżniczki Klementyny, udają się wieczorem do Coburga.”

A pewna wiedeńska gazeta podaje o przebiegu tego aktu jeszcze następujący szczegółowy raport:

W jednym z wielkich salonów Palais Coburg na pierwszym piętrze zgromadzili się uczestnicy tego uroczystego aktu. Na środku salonu przy stole stał krucyfiks między płonącymi świecami. W celu odebrania przysięgi przybyli kustosz i chórmistrz kościoła św. Szczepana, prałat Karl Höfer, w towarzystwie urzędnika kancelarii parafialnej pana Josepha Zimmera, a po pojawieniu się księdza uroczystość rozpoczęto od tego, że książę Filip z Coburga przekazał księdzu zgodę na małżeństwo swojej niepełnoletniej córki z księciem Güntherem ze Szlezwiku-Holsztynu. Dokument podpisany przez dwóch świadków został najpierw odczytany przez prałata Höfera, po czym pan młody i panna młoda podeszli do stołu, aby złożyć przysięgę. Przysięga ta ma następujące brzmienie: „Ja... przysięgam niniejszym przed Bogiem Wszechmogącym i Wszystkowiedzącym przysięgę, że z żadną inną osobą nie jestem w związku małżeńskim, ani przez żadne zaręczyny poza (osobą) ..., którą (które) zamierzam poślubić, związany(a). Podobnie przysięgam, że według mojej najlepszej wiedzy i pamięci nie jest mi znana żadna istniejąca między nami prawna przeszkoda dla ważnego lub dozwolonego zawarcia małżeństwa. Tak mi dopomóż Bóg i Jego święta Ewangelia. Amen!” Ta formuła przysięgi została w obecności prałata Höfera podpisana przez parę młodą, dwóch świadków, jak również przez samego duchownego, który odbierał przysięgę. Dopiero teraz nastąpiło odebranie przysięgi (słów "tak"), przy czym prałat Höfer najpierw panu młodemu, a potem pannie młodej zadał ustawowo przewidziane pytania, które należy zadać każdej parze młodej przed każdym ślubem: „Po wypełnieniu wszystkich ustawowych form, czy chcą Państwo itd. wejść w związek małżeński?”, na co padła odpowiedź „tak”. Ksiądz pogratulował następnie po złożeniu odpowiedzi parze młodej, po czym nastąpił wpis pary młodej do przyniesionej przez parafię księgi zaślubin.

W książęcym Zamku Rezydencjonalnym, w pałacyku am Bürglaß oraz w willi dworskiej (Hofgartenvilla) panuje od wczoraj ożywiony ruch, gdyż tam zakwaterowani są przybyli goście książęcy. Wszyscy przybyli zgodnie z programem niemal w wyznaczonych czasach, tylko książę i księżna Ferdynandowie z Bułgarii spóźnili się o około 1 1/4 godziny. Ich przyjazd nastąpił dzisiaj zamiast o godzinie 8:13 rano, dopiero o 9:30 specjalnym pociągiem z Berlina przez Lichtenfels. Na powitanie książęcej pary obecni byli na dworcu: Jego Królewska Wysokość książę i Jej Cesarska i Królewska Wysokość pani księżna, następca tronu Alfred, następczyni tronu Maria z Rumunii i następczyni tronu Aleksandra z Hohenlohe-Langenburg. Gdy książę i księżna wysiedli z wagonu sypialnego, powitali ich najpierw nasze książęca para najserdeczniej pocałunkiem i uściskiem dłoni, podobnie następca tronu i księżniczki. Następnie nastąpiło przedstawienie wzajemnego dworu i orszaku. Z naszej strony zjawili się: adiutant skrzydłowy rotmistrz baron von Starck i dama dworu baronowa von Starck, adiutant skrzydłowy baron von Wangenheim, pułkownik baron von Gablenz, major von Sanden, minister-rezydent Sir Condie Stephen. Księżna pojechała u boku pani księżnej, książę u boku księcia do miasta.

Szczególne poruszenie ogarnęło tutejszą ludność, gdy już we wczesnych godzinach porannych rozeszła się wiadomość, że Jej Majestat niemiecka cesarzowa nie przyjedzie na uroczystości weselne i gdy ta wiadomość znalazła swoje potwierdzenie w następującym wydaniu nadzwyczajnym „Coburger Zeitung”: „Ponieważ Jej Majestat cesarzowa udaje się do Kilonii, aby wziąć udział w uroczystościach żałobnych w Friedrichsruh wraz z Jego Majestatem cesarzem, nie przybędzie ona dzisiaj do Coburga. Czy będzie Jej Majestat mimo to możliwe wzięcie udziału w jutrzejszej uroczystości zaślubin swojego wysokiego brata, nie jest jeszcze pewne.” Tymczasem nadeszła telegraficzna wiadomość, że Jej Majestat musiała w ogóle zrezygnować z podróży do Coburga i znajduje się w drodze do Kilonii, gdzie oczekuje cesarza przybywającego wieczorem o godzinie 10, aby udać się z J.M. z wizytą kondolencyjną do Friedrichsruh, a stamtąd do Nowego Pałacu. Książę Ferdynand, książę August i książę Filip wzięli dziś przed południem o godzinie 10:30 udział w nabożeństwie żałobnym w krypcie kościoła św. Augustyna. W tym samym uczestniczyli także pan radca dworu v. Fleischmann, pan tajny radca stanu von Wittken, pan radca ministerialny Meßmer i kilku panów z orszaku. Kościół św. Augustyna był podczas nabożeństwa żałobnego zamknięty, jednak święta ceremonia została poprzedzona grą na organach przez pana nauczyciela Hartmanna. – Do tej pory z zapowiedzianych gości książęcych przybyli następujący:

Wielki książę i wielka księżna Hesji,
księżniczka Ferdynanda z Rumunii,
następca tronu i następczyni tronu z Hohenlohe-Langenburg,
następca tronu Alfred,
księżniczka Dorota z Saksonii-Coburga-Gothy,
książę Ernest Günther ze Szlezwiku-Holsztynu,
książę Filip z Saksonii-Coburga-Gothy,
książę August z Saksonii-Coburga-Gothy,
książę Leopold z Saksonii-Coburga-Gothy,
księżniczka Amalia ze Szlezwiku-Holsztynu,
książę i księżna Fryderyk Leopold z Prus,
książę i księżna z Bułgarii,
księżna Adelajda ze Szlezwiku-Holsztynu,
księżniczka Teodora ze Szlezwiku-Holsztynu,
książę Krystian ze Szlezwiku-Holsztynu,
namiestnik książę Hohenlohe-Langenburg,
książęta Zygfryd i Krzysztof z Bawarii.

Księżna Karolina Matylda ze Szlezwiku-Holsztynu-Sonderburga-Glücksburga przybywa dziś wieczorem o 9:15 i jako przedstawiciel Jej Majestat niemieckiej cesarzowej wielki mistrz dworu baron von Mirbach.

Ponadto na uroczystościach weselnych obecni są tutaj:

Jego Najjaśniejszość książę von Ratibor,
królewski pruski poseł, pułkownik von Dittmar z 3. Pułku Ułanów,
dowódca pułku podpułkownik von Wallenberg,
podpułkownik von Bötticher z Pułku Piechoty Księcia Holsztynu,
rotmistrz Schmidt von Schwind z Pułku Huzarów Gwardii Przybocznej i Jego Najjaśniejszość następca tronu Karol zu Solms-Hohensolms-Lich,

którzy wszyscy zatrzymali się w hotelu dworcowym. Dzisiaj wieczorem odbędzie się dla obecnych gości książęcych rodzinna uczta w Sali Tronowej Zamku Rezydencjonalnego, dla orszaku uczta marszałkowska w Sali Białej, a następnie wieczorek (soirée) w Sali Olbrzymów Zamku Rezydencjonalnego.