Ślub kościelny księcia Szlezwika-Holsztynu Ernsta Günthera

Ślub kościelny księcia Szlezwika-Holsztynu Ernesta Günthera z księżniczką Dorotą z Saksonii-Koburga odbędzie się w książęcym kościele dworskim w Koburgu, a udzieli go pastor Mühlenhardt z Przemkowa, dawny wychowawca księcia. Wyprawa ślubna (trousseau) księżniczki Doroty z pewnością wzbudzi zainteresowanie. Jasnoróżowa suknia typu duchesse, całkowicie pokryta koronkami brukselskimi, szczególnie wyróżnia się w tym zestawie, podobnie jak błękitna brokatowa szata z białymi, wplecionymi wzorami w kształcie kokard. Przód (devant) jest haftowany srebrem i przyozdobiony koronkami z Valenciennes wycięty stanik jest również haftowany srebrem. Zielono-biała suknia z fularu w stylu Marii Antoniny z konwaliami, suknia z muszlinu w kolorze brzoskwiniowym, sukienka z batystu z wplecionymi koronkami w kolorze ecru oraz zielona jedwabna szata w kratę ze złotymi galonami są urzekającej piękności i zdradzają wyśmienity gust. Bardzo piękna jest również suknia z jedwabnego kreponu w kolorze rezedowej zieleni, której spódnica opada na jasnoróżowy atłas, a wreszcie niebiesko-szary kostium z krepy de chine z żakietem w stylu Ludwika XV i bluzką w tym samym kolorze, jak również przeznaczony na podróż szary angielski kostium z szewiotu z obszyciami.

— W kwestii ślubu księcia Szlezwika-Holsztynu Ernesta Günthera z księżniczką Dorotą z Koburga, wiedeński katolicki [dziennik] „Vaterland” podaje następujące wyjaśnienia: Ponieważ książę Ernest Günther ani nie zgodził się na katolickie wychowanie dzieci, ani nie chce zrezygnować z protestanckiego ślubu po ceremonii katolickiej, błogosławieństwo jego małżeństwa z księżniczką Dorotą ze strony katolickiej nie jest możliwe, jakkolwiek mocno życzyli sobie tego jej katoliccy krewni. Jeśli księżniczka chce zawrzeć swoje małżeństwo w Wiedniu, musi wypowiedzieć sakramentalne „tak” w obecności własnego proboszcza i dwóch świadków, aby jej małżeństwo było ważne pod względem sakramentalnym. Interwencja proboszcza ogranicza się w tym przypadku jednak do wysłuchania słowa „tak” narzeczonych, wpisania aktu do metryki parafialnej i wystawienia świadectwa ślubu. Nie odbywa się to w kościele, bez szat liturgicznych i bez pozostałych ceremonii. Jest to tak zwana asysta pasywna (passive Assistenz). Taka sytuacja będzie miała miejsce przy małżeństwie księżniczki Doroty.