Jubileusz

Przemków, 4 sierpnia.

Jubileusz.

Dzień wczorajszy był dla mieszkańców naszego miasta dniem ogólnej radosnej uroczystości; był to dzień, w którym mieszczaństwo obchodziło 25-lecie urzędowania pana burmistrza Wackwitza. Wczesnym rankiem, jak donosi „Niederschles. Anz.”, dzielny jubilat został powitany serenadą w wykonaniu kapeli miejskiej oraz tutejszego męskiego związku śpiewaczego. O godzinie 10 nastąpiło złożenie gratulacji przez magistrat i zgromadzenie radnych miejskich, w których imieniu pan dr Scharfenberg wręczył jubilatowi, jako dar honorowy miasta i grona przyjaciół, wartościowy złoty zegarek kieszonkowy (Remontoir-Uhr). Następnie o godzinie 11 dołączyli urzędnicy majątku ziemskiego Przemków pod przewodnictwem dyrektora generalnego, pana Surena, który składając życzenia od księżnej Szlezwika-Holsztynu Adelajdy oraz po wyrażeniu życzeń własnych i urzędników książęcych, w imieniu zwierzchności dworskiej w sposób najbardziej radosny zaskoczył świętującego, wręczając mu kosztowną, niezwykle gustowną paterę [ozdobę środka stołu – Tafelaufsatz]. Książę Szlezwika-Holsztynu Krystian oraz książę Szlezwika-Holsztynu Ernest Günther przesłali depesze gratulacyjne ze swoich miejsc pobytu — Cumberland-Lodge i Putbus na wyspie Rugii. O godzinie 4 po południu w sali zajazdu „Pod Trzema Koronami” rozpoczął się uroczysty obiad wydany na cześć jubilata, w którym wzięło udział 70 osób. Najpierw pan landrat [starosta] von Dallwitz złożył jubilatowi osobiste życzenia i przekazał słowa uznania w imieniu pana nadprezydenta prowincji śląskiej oraz królewskiego rządu w Legnicy za wierne wypełnianie obowiązków w okresie 25 lat. Pierwszy toast wzniesiony podczas obiadu przez pana landrata v. Dallwitza serdecznymi słowami na cześć Jego Cesarskiej Mości został entuzjastycznie przyjęty przez uczestników. Radosne okrzyki towarzyszyły dalej słowom, które jubilatowi poświęcił pan dr Scharfenberg; odpowiadając na nie głęboko odczutymi słowami podziękowania za życzliwość okazaną mu ze wszystkich stron, wzniósł on toast na cześć miasta Przemków. Najżywszy oddźwięk wśród biesiadników znalazły ponadto toasty pana dyrektora generalnego Surena na cześć zwierzchności dworskiej, pana nadleśniczego Klopfera na cześć rodziny jubilata, pana radcy Hoffmanna na cześć gości oraz pana właściciela młyna Bettera z Wysokiej na cześć jubilata jako komisarza przemkowskiego cechu młynarzy. W dalszym toku biesiady gazeta Ulk-Zeitung, jak również kilka zabawnych pieśni świątecznych, przyczyniły się do podniesienia ogólnej wesołości; godne zakończenie zyskała zaś biesiada dzięki temu, iż za zachętą satyrycznego pisemka jubileuszowego rozpisano składkę na rzecz biednych, z której dość znaczny dochód, przekazany jubilatowi do rozdzielenia, sprawi mu kolejną wielką radość serca. — Było to piękne święto, poprzez które miasto Przemków uczciło swojego burmistrza, a którego godny przebieg dał świadectwo szacunku i miłości, jakimi pan burmistrz Wackwitz cieszy się w najszerszych kręgach.