Obowiązek finansowania szkoły.

Obowiązek finansowania szkoły.

Według wyroku Najwyższego Sądu Administracyjnego, I Senatu, z dnia 22 marca 1895 r., urzędnik lub oficer może mieć drugie miejsce zamieszkania oprócz tego wynikającego z jego siedziby służbowej. Drugie miejsce zamieszkania ma ten, kto przez znaczną część roku przebywa w określonym miejscu, traktując je jako centrum swojego życia. Sprawa, która doprowadziła do tej decyzji, wyglądała następująco: Książę Ernest Günther zu Schleswig-Holstein w latach 1891-1892 służył jako oficer w Berlinie, gdzie miał mieszkanie służbowe. Jednocześnie posiadał w pełni urządzone mieszkanie w zamku Przemków (rodowej siedzibie rodziny książęcej), położonym przy mieście Przemków. W 1891 roku przebywał tam 6 razy, łącznie przez 73 dni (od 2 do 23 dni na pobyt), a w 1892 roku 8 razy, łącznie przez 62 dni (od 2 do 15 dni na pobyt). Prawie zawsze przebywał tam z gośćmi w liczbie od 2 do 10 osób. Magistrat Przemkowa uznał zamek za drugie miejsce zamieszkania księcia i zobowiązał go do opłacania składek na utrzymanie ewangelickiej szkoły miejskiej w Przemkowie za rok 1892. Książę odwołał się od tej decyzji, twierdząc że nie ma w okręgu szkolnym miejsca zamieszkania, a jedynie kwaterę myśliwską. Komisja powiatowa oddaliła skargę. Książę odwołał się do Najwyższego Sądu Administracyjnego, który potwierdził wcześniejszą decyzję, uzasadniając (według "Reichsanzeiger"): "Żaden przepis nie zabrania urzędnikowi lub oficerowi posiadania drugiego miejsca zamieszkania oprócz miejsca służbowego. (...) Chociaż w ustawodawstwie nie ma jednej, uniwersalnej definicji 'miejsca zamieszkania', to według doktryny prawniczej i orzecznictwa o miejscu zamieszkania decydują dwa czynniki: po pierwsze - wola uczynienia z danego miejsca stałego ośrodka życia, po drugie - faktyczna realizacja tej woli przez konkretne działania. Nowsze ustawy, wzorując się na ustawie z 13 maja 1870 r. o zniesieniu podwójnego opodatkowania, definiują miejsce zamieszkania jako 'miejsce, w którym ktoś zajmuje mieszkanie w okolicznościach wskazujących na zamiar trwałego w nim przebywania'. Wprawdzie samo posiadanie w pełni urządzonego mieszkania w zamku nie wyklucza, że służy ono tylko jako czasowa kwatera. Jednak temu przeczą: częstotliwość i długość pobytów księcia w tym mieszkaniu, a także fakt regularnego goszczenia tam licznych gości - w takiej liczbie, jaka nie byłaby możliwa w zwykłej kwaterze myśliwskiej."