Rewizyta Szkoły Realnej z Lügde w Przemkowie

WIADOMOŚCI LOKALNE

Rewizyta Szkoły Realnej z Lügde w śląskim Przemkowie – Uczniowie powiedzieli „Do widzenia” Aby obcy stali się przyjaciółmi Lügde (mab). „Do widzenia Przemków.” (Auf Wiedersehen Primkenau). Wśród łzawych pożegnań 18 uczennic i uczniów 9. klasy Miejskiej Szkoły Realnej w Lügde opuściło polskie miasto Przemków. W ramach programu wymiany uczniowskiej mogli oni przez sześć dni, wraz z opiekunami Karlem Lohre i Evą Brinkmeier, cieszyć się polską gościnnością.

A ta, według relacji uczniów, była głęboko imponująca. Rodzina goszcząca niejednokrotnie spała na kanapie, aby zaoferować uczniom ładny pokój z łóżkiem. Często prano im nawet dżinsy.

Do polskiej kuchni ten czy inny uczeń musiał się pewnie najpierw przyzwyczaić. Na śniadanie były sałatki, ser, szynka, a zamiast marmolady czasem mus jabłkowy lub pieczony kurczak. Polskie danie narodowe „bigos” (kiszona kapusta z kiełbaskami i mięsem, duszona) mogli jeść w południe razem z polskimi uczniami w szkolnej kuchni.

A program? Tutaj gospodarze pokazali się z jak najlepszej strony. Zadbano o urozmaicenie, nuda nie mogła się więc wcale pojawić. Tak więc odbyło się – przez burmistrza Czesława Sawę (małe zdjęcie po prawej) – w Miejskim Ośrodku Kultury w Przemkowie powitanie z dużą ilością soku, owoców i ciastek. Podczas przejażdżki powozem przez rezerwat przyrody w pobliżu miasta podziwiano krajobraz. Następnie była okazja do jazdy konnej. Ognisko z grillowaniem zakończyło popołudnie.

Przeżyciem szczególnego rodzaju była wycieczka w Karkonosze. Niezapomnianych wrażeń dostarczył wjazd wyciągiem krzesełkowym, a następnie wędrówka przez rumowisko skalne aż na Śnieżkę o wysokości 1602 metrów, której grzbietem przebiega granica polsko-czeska. Mimo zimna (trzy stopnie Celsjusza) niejeden uczeń porządnie się spocił. Smutny widok przedstawiały jednak uszkodzenia drzewostanu spowodowane przez kwaśne deszcze.

Następująca potem jazda autobusem autostradą przypominała raczej trasę z muldami [wyboistą drogę]. Również w programie: zwiedzanie miasta Leszna – tamtejszy rynek ma włoski klimat – oraz Głogowa z wizytą w parku wodnym, ku wielkiej radości uczniów. Lohre i Brinkmeier: „Dla młodzieży ważne było poznanie ludzi innej narodowości. Zdobyli przy tym doświadczenie, jak ważne jest uczenie się języka obcego, aby móc porozumieć się z obcymi”. Dostrzeżono też istniejące kontrasty: park wodny i pięknie odrestaurowane domy w większych miastach w zestawieniu z zaniedbanymi, częściowo zrujnowanymi budynkami, jak w Przemkowie. Ogólnie bardzo udana podróż, co potwierdza podsumowanie niektórych uczniów: najchętniej wróciliby do Polski w wakacje letnie. (Podpis pod górnym zdjęciem): Pamiątkowe zdjęcie udanej polsko-niemieckiej wymiany uczniowskiej. Uczniowie szkoły realnej z Lügde zachowają pobyt w śląskim Przemkowie w jak najlepszej pamięci. (Zdjęcia: Brinkmeier) (Podpis pod dolnym zdjęciem): Wielu zna to pojęcie tylko z reklamy: Śnieżka ze swoimi 1602 metrami dominuje nad Karkonoszami.

[RAMKA PO PRAWEJ STRONIE]

HASŁO KLUCZOWE

Przemków

Miasto Przemków, po niemiecku Primkenau, leży w dawnej dzielnicy [powiecie] Szprotawa/Żagań w rejencji legnickiej (Liegnitz) lub jak to nazywają Polacy: Legnica. Patronat nad tamtejszym powiatem sprawuje powiat Lippe. Przemków leży dobre 50 kilometrów na północny zachód od Legnicy i do czasu wypędzenia ludności niemieckiej liczył około 4500 mieszkańców.

Gmina i miasto Przemków leżą na północnym skraju dużych Borów Dolnośląskich, na Nizinie Śląsko-Łużyckiej. Powierzchnia wynosi około 108 kilometrów kwadratowych. 44 procent jest wykorzystywane rolniczo. 32 procent zajmują lasy, kolejne 8 procent wody.

Pod koniec XVIII wieku w Przemkowie rozwinęły się zakłady przemysłowe przetwarzające rudę żelaza oraz drewno. Po II wojnie światowej Przemków utracił prawa miejskie i odzyskał je dopiero w 1959 roku. Liczba mieszkańców sprzed wojny została osiągnięta ponownie dopiero w 1970 roku. Obecnie w gminie mieszka 9300, a w mieście 6900 osób.

W północnej części gminy rozciągają się obszary z nienaruszonymi łąkami, torfowiskiem i stawami rybnymi, gdzie w 1984 roku założono rezerwat przyrody „Stawy Przemkowskie” (Teiche von Primkenau). Do największych firm należą zakłady metalurgiczne, fabryka obuwia, tartak, gospodarka rybacka oraz zakład produkcyjno-usługowy. Mimo to w 1993 roku w gminie i mieście Przemków bezrobotnych było wciąż około 1100 osób. W 1975 roku powołano do życia dom kultury. Działa tam słynny zespół dziecięco-młodzieżowy „Mozaika”.

(mab)