Wizyta pary cesarskiej w Przemkowie

Wrocław, 25 listopada.

Wizyta pary cesarskiej w Przemkowie.

Zamek w Przemkowie, jedna z najpiękniejszych rezydencji książęcych Śląska, przygotował się na przyjęcie cesarza i cesarzowej. W środę po południu spodziewany jest przyjazd. Jako gość swojego szwagra, księcia Szlezwika-Holsztynu Ernesta Günthera, cesarz zamierza w czwartek oddać się szlachetnym łowom w bogatych w zwierzynę rewirach tych dóbr. W czwartek wieczorem cesarz ponownie opuści Śląsk, aby udać się do Donaueschingen. Cesarzowa pozostanie jeden dzień dłużej w zamku swojego brata i zamierza w piątek wieczorem podjąć podróż powrotną do Poczdamu.

W posiadaniu rodziny księcia Szlezwika-Holsztynu Przemków znajduje się od roku 1853. Książę Szlezwika-Holsztynu-Augustenburga Krystian August nabył te dobra we wrześniu 1853 roku i znacznie je powiększył poprzez zakup majątków Koźlice, Andersdorf oraz licznych gospodarstw chłopskich [rustykalnych]. Za czasów księcia Krystiana Augusta przeprowadzono osuszanie bagien oraz regulację rzeki Szprotawy, założono kilka nowych folwarków, przeprowadzono separację dóbr oddzielonych gruntami chłopskimi, wzniesiono zamek i tak zwany pałac, stworzono park w otoczeniu zamku oraz większe założenia ogrodowe, a całą posiadłość przekształcono w wytworną rezydencję pańską. Po śmierci księcia Krystiana Augusta tak ulepszona posiadłość przeszła w roku 1869 na jego syna, księcia Szlezwika-Holsztynu Fryderyka. W chwili śmierci księcia Fryderyka 12 stycznia 1880 roku jego syn, książę Ernst Günther, dzisiejszy pan zamku, był jeszcze małoletni, w związku z czym opiekę i zarząd nad dobrami sprawowali początkowo jego wuj, książę Szlezwika-Holsztynu Krystian, oraz jego matka, księżna Adelajda. 11 sierpnia 1884 roku książę Ernst Günther objął swoją posiadłość liczącą około 14 000 hektarów. Składa się ona z majątków rycerskich Łąkociny, Krępa, Łężce, Młynowo, Piotrowice, Wysoka, Wilkocin wraz z kilkoma folwarkami i dobrami chłopskimi w powiecie szprotawskim oraz majątków rycerskich Koźlice z folwarkiem i bagien (Andersdorfer Bruch) w powiecie głogowskim. Do dóbr należy około 10 000 hektarów lasu z bogatym stanem zwierzyny. W lasach tych posiadłość została w sierpniu 1904 roku dotknięta straszną katastrofą. Pożar lasu, powstały od iskier z lokomotywy, spustoszył 4500 hektarów lasów książęcych oraz części sąsiednich lasów bolesławieckich i chocianowskich oraz różne lasy chłopskie. Istniejąca już pierwotnie w skromnym zakresie huta żelaza została za czasów księcia Fryderyka przekształcona w odlewnię żelaza; książę Ernest Günther na nowo założył hutę Fryderyka-Krystiana i rozbudował hutę Doroty-Henryki, tak że pod jego zarządem liczba robotników wzrosła ze 100 do około 1000. W roku 1886 dobra Przemków zostały przez księcia Ernesta Günthera przekształcone w fideikomis [ordynację]. Jednocześnie nadano księciu dziedziczne miejsce w pruskiej Izbie Panów.

Obecny dumny zamek pochodzi z nowszych czasów. W roku 1890 stary zamek musiał zostać rozebrany z powodu groźby zawalenia, a następnie książę rozpoczął wznoszenie nowego zamku w stylu południowoniemieckiego wczesnego renesansu. Ten okazały zamek został wybudowany w latach 1894–1897 przez wyższego radcę budowlanego dworu von Ihne. Kryje on bogate skarby sztuki, częściowo pochodzące ze starych zasobów rodzinnych, częściowo ze zbiorów, które książę Ernest Günther nabył podczas swoich licznych podróży. Historyczną osobliwość na obszarze dóbr Przemków stanowią tak zwane „Trzy Rowy” (Dreigräben), które przecinają całą południową część posiadłości. Przyjmuje się, że pochodzą one z czasów mongolskich i stanowiły rodzaj granicy na zachód.

Cesarz Wilhelm nie jest obcy w Przemkowie. Zamek i tereny łowieckie są mu znane z wcześniejszych wizyt. Przecież to właśnie w Przemkowie poznał on swego czasu swoją narzeczoną. Przy Domku Dziecięcym w parku kamienna ławka z inskrypcją wskazuje miejsce, w którym ówczesny książę Prus Wilhelm jako narzeczony często przebywał z księżniczką Augustą Wiktorią.