Archiwum Prasowe30 października 1905
Wiadomość z dnia 30.10.1905
Cesarzowa Niemiec jako świadek. Była pokojówka księżnej Amalii, panna Milewska, wytoczyła nowe prywatne oskarżenie o zniesławienie przeciwko księżnej Szlezwika ...
Cesarzowa Niemiec jako świadek. Była pokojówka księżnej Amalii, panna Milewska, wytoczyła nowe prywatne oskarżenie o zniesławienie przeciwko księżnej Szlezwika - Holsztynu Henryce. Jak powszechnie wiadomo, między panną Milewską a księżną Henryką toczy się już sprawa o zniesławienie, która w dniu 28 września tego roku trafiła do sądu ławniczego w Kilonii i została odroczona. Teraz panna Milewska wniosła drugie oskarżenie o zniesławienie na księżną Henrykę, która trafi na rozprawę sądową przed sądem ławniczym w Kilonii w najbliższej przyszłości. Panna Milewska twierdzi, że dowiedziała się z absolutnie wiarygodnego źródła, które pozostaje w bliskim kontakcie z dworem, że księżna Henryka w Berlinie i Przemkowie w latach 1903/05 naprzeciw niemieckiej cesarzowej, księżnej, żony księcia Fryderyka Leopolda, księżnej Szlezwika – Holsztynu – Sonderburga Adelajdy i księżnej Teodory postawiła zniesławiające ją zarzuty. Księżna Henryka podobno powiedziała, że panna Milewska była bardzo zdeprawowaną osobą, że prowadziła niemoralne życie w Berlinie, że pozwala się wspierać swoim kochankom, którzy również przekazali jej pieniądze na procesy. Księżna Henryka zaprzecza włożonym w jej usta wypowiedziom w obszernym dokumencie, który wpłynął już do sądu w Kilonii. Z drugiej strony, panna Milewska opiera się na opinii całego szeregu osób pochodzenia książęcego, o których przesłuchanie zwrócono się. Pierwszym świadkiem jest niemiecka cesarzowa, a także wiele innych osobistości książęcych, w tym książę Szlezwika - Holsztynu Ernest Günther. W tym interesującym przypadku, gdy cesarzowa miałaby być świadkiem w sądzie, należy w tym miejscu zauważyć, że Jej Majestat nie może odmówić przesłuchania w charakterze świadka. Cesarzowa nie musi jednak pojawiać się w sądzie, ale może żądać przesłuchania przez komisarza w domu.
📜
Źródło historyczne
Gazeta „Der oberschlesischer Wanderer” nr 250, rocznik 78 z dnia 30 października 1905 roku.