Archiwum Prasowe28 marca 1906
Wiadomość z dnia 28.03.1906
(Cesarz Wilhelm przytaczany, jako świadek.) Jak donoszą z Berlina: Przypadek garderobianej zmarłej księżnej Szlezwiku Holsztyna, panny Milewskiej, który zajmuje...
(Cesarz Wilhelm przytaczany, jako świadek.) Jak donoszą z Berlina: Przypadek garderobianej zmarłej księżnej Szlezwiku Holsztyna, panny Milewskiej, który zajmuje niemieckie sądy już prawie sześć lat, ciągle jeszcze nie chce się uspokoić. Panna Milewska, wobec której, jak wiadomo, toczy się postępowanie o kradzież, którego zakończenie niedawno zostało ponownie odroczone przez wyłączenie sadu ze strony oskarżonej, wniosła teraz skargę zarówno przeciwko Ernestowi Güntherowi, księciu Szlezwiku Holsztyna, jak i przeciwko szambelanowi dworu i mistrzowi ceremonii von Blumenthal, ponieważ oni rzekomo posługiwaliby się nieprawdziwymi danymi, ażeby spowodować aresztowanie panny Milewskiej w Kairze. Gdy egipskie urzędy wzbraniały się wystąpić z ostrzejszymi środkami, z powodu jakiegoś prostego, rzekomo popełnionego sprzeniewierzenia wobec jakiejś Niemki i gdy niemiecka kolonia w Kairze zajęła się panną Milewską, szambelan dworu von Blumenthal miał powiedzieć do egipskiego komisarza policji, hrabiego Montjoi, że „Milewska miałaby być szefem anarchistycznej bandy, która nastaje na życie wicekróla Egiptu; niemiecki cesarz sam rozkazał aresztować Milewską." Ponieważ w dotychczasowych rozprawach sądowych pan von Blumenthal regularnie odmawiał odpowiedzi na pytania przewodniczącego, czy on podawał tego typu dane egipskim urzędom, panna Milewska wniosła teraz prywatne powództwo o obrazę przeciwko panu von Blumenthal zarówno jak i przeciwko jego mocodawcy, księciu Ernestowi Güntherowi, gdy prokuratura w interesie publicznym odmówiła działania z urzędu. Jako świadków przez jej obrońcę Gräfe z Berlina, na pierwszym miejscu kazała podać samego niemieckiego cesarza, który powinien słyszeć o tym i wiedzieć, co w wypowiedziach Blumenthala, działał on na zlecenie niemieckiego cesarza, jest prawdą. Dalszymi świadkami są cesarzowa, księżna, żona Fryderyka Leopolda księcia Prus i wielka ochmistrzyni dworu von Thiele Winkler. Powinny one potwierdzić, jak dalece wypowiedź księcia Ernesta Günthera, na żądanie cesarzowej miał podjąć się on pościgu za panną Milewską, opiewa na prawdzie. Także kilku członków niemieckiej kolonii w Kairze, którzy akurat teraz przez dłuższy czas przebywają w Niemczech i byli świadkami aresztowania panny Milewskiej w Kairze i jako świadkowie napominają o tym, że taka wypowiedź rzeczywiście padła z ust pana von Blumenthal. Gdyby cesarz przy swoim przesłuchaniu oświadczył, że wydał rozkaz ścigania panny Milewskiej, wówczas panna Milewska z powodu złego obchodzenia się z nią, na które była wystawiona przy aresztowaniu przez brutalnych Arabów, będzie dochodzić na drodze cywilno-prawnej odszkodowania.
📜
Źródło historyczne
Gazeta "Mährisches Tagblatt", nr 72, strona 5-6, z dnia 28 marca 1906 roku.