Wiadomość z dnia 27.01.1900 | Sekrety Przemkowa

Owdowiała księżna, żona księcia Szlezwiku – Holsztyna – Sonderburga – Augustenburga Fryderyka, urodzona księżna Hohenlohe – Langenburg Adelajda, zmarła wczoraj w Dreźnie w wieku 65 lat, o czym już informowaliśmy w telegramie. Księżna Szlezwiku - Holsztyna Adelajda była córką księcia Hohenlohe – Langenburg Ernesta z jego małżeństwa z księżną Leiningen Teodorą. W dniu 11 września 1886 poślubiła dziedzicznego księcia Szlezwiku – Holsztyna – Sonderburga – Augustenburga Fryderyka. Pierwsze lata szczęśliwego małżeństwa księżna spędziła w należącym do jej męża zamku Dłużek, w powiecie Żar. Tam w dniu 22 października 1858 roku urodziła się książęcej parze córka, księżna Augusta Wiktoria, która jest obecnie cesarzową Niemiec. W Dłużku światło dzienne ujrzeli księżna Karolina Matylda zamężna od roku 1885 z księciem Szlezwiku – Holsztyna – Glücksburga Ferdynandem i książę Ernest Günther. Następnie 8 kwietnia 1866 roku w Kilonii urodziła się księżna Luiza Zofia, zamężna od 1889 roku z księciem Prus Fryderykiem Leopoldem, oraz w dniu 3 lipca 1874 roku w Przemkowie księżna Teodora Adelajda. Nadzieje, z którymi książę Fryderyk dochodził swoich rodowitych praw jako książę Szlezwiku - Holsztyna w listopadzie 1863 roku, szybko się rozwiały. W lipcu 1866 r. książę Fryderyk ponownie opuścił dziedziczne księstwa i zamieszkał tymczasowo ze swoimi najbliższymi w Gotha. Po śmierci ojca, 11 marca 1869 r. książę stał się właścicielem ojcowskiego majątku ziemskiego Przemkowa na Śląsku. Teraz przeprowadził się tam z rodziną. Kiedy w 1870 r. wybuchła zawierucha wojenna, książę Fryderyk, zapominając o wszystkich osobistych cierpieniach, z entuzjazmem dla niemieckiej ojczyzny dołączył do sztabu księcia koronnego Prus, aby wziąć udział w wojnie z Francją. W marcu 1872 roku powrócił do rodziny. Wkrótce potem, książę Prus Wilhelm podczas swojego pobytu w Baden-Baden, spotkał książęce dzieci i wzbudziło się w nim głębokie uczucie do księżnej Augusty Wiktorii, swojej przyszłej małżonki. Od 1887 roku księżna Adelajda mieszkała samotnie w Dreźnie. Co jakiś czas przyjeżdżała do Berlina, gdzie siedem cesarskich wnuków witało babcię z radością.

📜

Źródło historyczne

Gazeta ”Illustriertes Wiener Extrablatt”, Nr 25, rocznik 29 z dnia 27 stycznia 1900 roku