Wiadomość z dnia 26.03.1936 | Sekrety Przemkowa

Praktyczna praca rozwojowa narodowego socjalizmu. Ostaszów (w j. niemieckim: Hierlshagen), nowa wieś na Bagnach rzeki Szprotawy. Gdziekolwiek spojrzymy, praktyczne prace budowlane narodowego socjalizmu są wszędzie. Wszędzie świeże życie, radosna pewność siebie, kroczenie naprzód. Służba Pracy dzielnie w tym wspiera. Kto na przykład odwiedza śląskie, leśne i książęce miasto Przemków, przekonuje się, że Przemków nie jest już dawnym miastem rolniczym. Miasto, które jest w ciągłym rozwoju, ze swoimi prawie 5000 mieszkańcami, ma szczęśliwą mieszankę lokalnej gospodarki, składającej się z przemysłu, handlu, rzemiosła, a także lasów i własności rolniczej. Wkrótce po dojściu do władzy narodowego socjalizmu do spokojnego, leśnego miasta weszło wzmożone życie. Jesienią 1934 roku wprowadziła się tu Służba Pracy i rozpoczęła swoją wielką pracę na Bagnach rzeki Szprotawy. Pośrodku bagien, gdzie przed laty grzęzły zaprzęgi konne z często małowartościowym sianem, dziś prowadzi solidna droga przystosowana do ruchu samochodowego. Zakup domen i terenów bagiennych umożliwił podjęcie działań kultywacyjnych i kolonizacji Bagien rzeki Szprotawy. W ubiegłym roku na powierzchni 800 mórg rozpoczęto uprawę i po raz pierwszy zebrano owies, konopie i ziemniaki. Zeszłego lata jak grzyb z ziemi wyrosła nowa wioska z 40 okazałymi gospodarstwami. Przy budowie osady rolniczej, której Prezydent Prowincji Śląska nadał niedawno nazwę „Ostaszów” („Hierlshagen”), zatrudnionych było 400 rzemieślników. Duch wspólnotowy odniósł wielki sukces w Przemkowie. Staraniem burmistrza miasto zyskało nowe kąpielisko. Ten obiekt, który reprezentuje projekt o wartości 30 000 Marek Rzeszy, został zbudowany bez obciążania finansów miasta, a tym samym podatników, ponieważ ludność zgłosiła się do pomocy. Wzorcowy obiekt jest dumą każdego mieszkańca Przemkowa. Samorząd zadbał również o upiększenie samego miasta. Władze miasta zwróciły również szczególną uwagę na rozwiązanie problemu niedoboru mieszkań. Przy wsparciu przemysłu 25 rodzin z klasy robotniczej stworzyło własny dom, a tym samym swoją własność. Oprócz prac czysto rzemieślniczych, osiedle do którego w ostatnim czasie się wprowadzono, powstało dzięki pracy osadników w czasie wolnym. Również tutaj z przyjemnością mogliśmy zobaczyć, co może wywołać duch wspólnoty i chęć ludzi pracy do zdobycia własnego kawałka ziemi. Jeden osadnik pomagał drugiemu; zakończyła się pierwsza faza budowy, która będzie kontynuowana przez kolejne nowe osady.

📜

Źródło historyczne

Gazeta „Volksgemeinschaft”, Nr 85, rocznik 6, strona 9 z dnia 26 marca 1936 roku.