Wiadomość z dnia 23.12.1935 | Sekrety Przemkowa

Melioracja bagien rzeki Szprotawy koło Przemkowa. Obszar bagien rzeki Szprotawy wśród wszystkich moczarów Śląska jest największy i najbardziej znaczący pod względem gospodarczym. Znajduje się on około 15 kilometrów na wschód od Szprotawy. Zabagnienie obszaru istniało od niepamiętnych czasów. Całość tego bagnistego terenu często miesiącami znajdowała się pod wodą. Wkrótce po zdobyciu Śląska przez Fryderyka Wielkiego po raz pierwszy zaangażowano się w zagospodarowanie tego terenu. Realizacja prac z tym związanych ciągle jednak doznawała niepowodzeń. Nie odniesiono także ostatecznego sukcesu w 19 wieku. Przy przejęciu władzy, przesłanka do zagospodarowania bagien rzeki Szprotawy odnośnie odprowadzenia wody była spełniona, brakowało jednak w większości prac ku osiągnięcia tego celu. Zgodnie z narodowosocjalistyczną koncepcją stworzenia zdrowego, rdzennego ludu, poszerzenia jego bazy żywieniowej i wszelkimi środkami promowania osiedlania się na mniej zaludnionych obszarach na wschodzie Rzeszy, do realizacji tego wielkiego narodowego zadania przystąpili teraz ze wszystkich sił właśnie urzędnicy a także narodowosocjalistyczna służba pracy i chłopstwo. Bagna rzeki Szprotawy miały być teraz poza melioracją także zasiedlone przez chłopów. Osoby odpowiedzialne za osiedlanie musieli domagać się w interesie osiedlających się nowych chłopów zapewnienia pełnej ochrony przed ich zalaniem podczas katastrofalnych powodzi i jednolitej uprawy roli. Minister Żywienia Rzeszy zlecił zatem urzędnikom jeszcze w 1933 roku przyśpieszone planowanie niezbędnych środków, aby Służba Pracy dla Rzeszy mogła osadzić się natychmiast w kilku nowych oddziałach. Służba Pracy dla Rzeszy założyła dziewięć oddziałów na skraju bagien i wkrótce po oddaniu do użytku mogła rozpocząć prace przy przeciwpowodziowej rozbudowie cieków wodnych. Oprócz rozbudowy trzech dróg połączeniowych w kierunku północno południowym (Przemków Przecław, Przemków Gaworzyce i Koźlice Buczyna) zgodnie z urzędniczymi ustaleniami konieczna była, poprzez zastosowanie różnych środków zaradczych, regulacja warunków wodnych obszaru bagien. Ogólnie rzecz biorąc do wykonania jest około 270 000 dniówek za pośrednictwem Służb Pracy dla Rzeszy. Negocjacje dotyczące zakupu terenów pod osadnictwo zostały podjęte przez organ odpowiedzialny za osadnictwo (spółkę „Schlesische Landgesellschaft Breslau”) i tak przyśpieszone, że już z końcem 1934 roku do dyspozycji do zasiedlenia i kultywacji znajdowała się powierzchnia około 4500 mórg terenów bagnistych i dobra na południowym krańcu o wielkości około 2500 mórg. Regulacja warunków wodnych na regulowanym obszarze została na jesieni i w zimie 1934 roku tak dalece przyśpieszona, że z zamówieniami można było zaczynać już wiosną 1935 roku. Sukces ten miał ogromne znaczenie dla „bitwy wytwórczości” roku 1935 na Śląsku; z dobrymi wynikami zostało od nowa założonych 500 mórg konopi, 200 mórg ziemniaków, 200 mórg owsa i 200 mórg użytków zielonych i w tym roku zebrano żniwa. Do początku września 1935 roku przygotowano pod uprawy i gospodarowano na łącznie około 1600 morgach nieużytków. Równocześnie nastąpił podział zakupionych dóbr na skraju obszaru bagien (Amalienthal) i utworzenie 40 zagród chłopskich, które powinny zostać zajęte z końcem 1935 roku. Te nowe gospodarstwa chłopskie zaplanowano na przeciętną wielkość 80 mórg.

📜

Źródło historyczne

Gazeta „Polkwitzer Stadtblatt” numer 102, rocznik 53 z dnia 23 grudnia 1935 roku.