Wiadomość z dnia 23.03.1869 | Sekrety Przemkowa

O pogrzebie księcia Szlezwiku Holsztyna Sonderburga Augustenburga Krystiana Augusta, który miał miejsce 18-go bieżącego miesiąca gazeta „Schlesische Zeitung” donosi co następuje: uroczystość odbyła się o godzinie 11.00 nabożeństwem żałobnym przy trumnie zmarłego. Chór śpiewaków zaintonował wers 3 i 4 z pieśni „Christus, der ist mein Leben” (Chrystus, który jest moim życiem), po czym nastąpiła wzruszająca mowa pogrzebowa miejscowego duchownego pastora Meißnera na podstawie Objawienia świętego Jana 22, 20.21. Orszak żałobny uformował się po tym w następujący sposób: bractwo kurkowe z Przemkowa, wszystkie szkoły majątku ziemskiego ze swoimi nauczycielami, wtórujący śpiewowi pogrzebowemu chór muzyków, załogi huty, personel leśników, duchowieństwo (superintendent Winter, pastor Meißner, proboszcz Grolmus), szef dworu von Cessel. Następnie trumna z książęcymi zwłokami niesiona przez pracowników huty, dostojni żałobnicy, Jego Wysokość książę Fryderyk i Jego Królewska Wysokość książę Krystian, który na pogrzeb ojca przybył z Anglii, wysłannicy książęcych dworów, jak również szlachta z sąsiedztwa i właściciele ziemscy, lekarze, magistrat, książęcy urzędnicy i służba. Trumna ze zwłokami została postawiona przed ołtarzem i nadzwyczaj licznie zgromadzeni wierni zaśpiewali wersy 1-3 z pieśni „Jesus meine Zuversicht” (Jezu moja ufności). Kazanie pogrzebowe miejscowego duchownego, które nastąpiło potem, w wymowny sposób pokazało, jak dostojny zmarły, jako maksymę swojego życia stosował słowa: „Muszę działać, dopóki jest jeszcze dzień”; jak znosił on wszystkie przeciwności swojego życia z poddaniem się woli bożej, jak umarł on w wierze w swojego Zbawiciela. Podczas, gdy odbywało się złożenie zwłok do grobu, chór śpiewał: „Wie się so sanft ruhn!” (Spoczywaj w pokoju) i werset tej pieśni zakończył wzruszająca uroczystość. Pewna gazeta prowincjonalna trafnie napisała o zmarłym księciu: Błogosławione działania dostojnego zmarłego w ciągu 15 lat, podczas których majątek ziemski Przemkowa był w jego posiadaniu, pozostaną w pamięci wszystkich, którzy widzieli co było wcześniej, a co jest teraz. Pozostanie po nim wdzięczność od wieluset ludzi.

📜

Źródło historyczne

Gazeta "Altonaer Nachrichten”, nr 69, z dnia 23 marca 1869 roku.